Metaforen

Heb je je ooit afgevraagd hoe het komt dat we eerder geneigd zijn naar een metafoor te luisteren dan naar welgemeend rechtstreeks advies van iemand? Metaforen of verhalen met beeldspraak worden vaak in NLP toegepast. Het zijn indirecte suggesties waarmee je de luisteraar de keuze biedt om de diepere betekenis ervan tot zich te nemen, of niet. Hij/zij zal op een of andere manier, vaak onbewust, de betekenis willen stroken met een eigen ervaring. Ons brein wil nu eenmaal graag alles begrijpen.

Met een metafoor kun je iemand informatie meegeven die zal aanzetten tot reflectie. Laten we een voorbeeld nemen. Stel, je collega is al een tijdje verbolgen over het feit dat niet hij, maar iemand anders is gekozen voor een nieuwe functie. Hij begint er herhaaldelijk over, het zit hem dwars. Jij weet dat het geen zin heeft. Lange tijd negatieve gevoelens koesteren kan zelfs je lichamelijke gesteldheid aantasten. Je wilt hem helpen en op andere gedachten brengen met: "Laat het los. Jouw kans komt nog wel. Je moet vooruitkijken." Die woorden blijken niet effectief, hoe goed bedoeld ook.

Lees nu eens de metafoor hiernaast. Kun je wellicht begrijpen dat dit verhaaltje bij de luisteraar eerder leidt tot reflectie of een nieuw inzicht dan een eigen advies?

In de NLP Practitioner opleiding krijgen de deelnemers de opdracht een metafoor voor elkaar te schrijven. Ik nodig je uit een metafoor te schrijven voor iemand die jij kent, die al langer gevangen zit in een negatief gevoel. Maak er een sprookje van, waarin je die persoon beschrijft als een dier of een ander natuurelement (een vogel, vlinder, leeuw, boom of rots) die kenmerken heeft van die persoon. Wees creatief. Begin met: "Er was eens....." en lees je metafoor met daarin verpakt een oplossing, aan diegene voor. Wat zie je gebeuren? Wat heb jij zelf ervaren bij het schrijven?

Joan Hoexum, september 2017

Eerdere blogs:

Echt denken

Stop - Haal adem - Los op

Albert Einstein en wonderen

Zijn in plaats van Hebben

Kies je gedachtes

Focus op wat je wilt

Uitlijnen

Metafoor: De twee monniken en de prostituee

Twee monniken op pelgrimstocht kwamen aan bij een doorwaadbare plek in een rivier en troffen daar een jonge prostituee aan. Ze durfde niet alleen over te steken vanwege de sterke stroom van het water en vroeg hen of ze haar naar de overkant konden dragen. Eén van de monniken aarzelde, maar de ander tilde haar behendig op zijn schouders.

Zo waadden ze gezamenlijk door de rivier tot ze de andere kant bereikten. De monnik zette de prostituée neer. Ze bedankte hem en vervolgde haar weg.

De twee monniken liepen verder, maar de ene monnik zat duidelijk iets dwars. Hij kon zich niet meer inhouden en na een tijdje verweet hij de ander op boze toon: "Broeder, onze spirituele training heeft ons geleerd ieder contact met vrouwen te vermijden - en al helemaal vrouwen van dat soort. Maar jij hebt haar op je schouders gedragen!"

"Beste broeder" antwoordde de tweede monnik, "Ik heb haar aan de andere kant neergezet, terwijl jij haar nog steeds draagt."